De Goeie, de Slechte, de Dove
(Huub Smit en Martijn Crins)
foto: Paul Beekhuis
Lees verder
De Goeie, de Slechte, de Dove
vader (Rogier Schippers) en moeder (Eva Schram)
foto: Paul Beekhuis
Lees verder
Intussen: Stefan Brijs 2
….
Lovende recensies all over the place dus voor Stefan Brijs’ nieuwe boek Post voor mevrouw Bromley.
Hij was op 6 november ook te gast in VPRO Boeken. Kijk het hier terug.
Het boek waar Afslag Eindhoven zich door heeft laten grijpen is Arend, het aangrijpende levensverhaal van een uitzonderlijke jongen die nergens thuis lijkt te horen.
‘..pas toen de chirurg hem een harde klap op de billen gaf, weerklonk er een zo door merg en been gaande kreet dat het leek of Arend op dat ogenblik niet op de wereld kwam, maar de wereld op hem.’
Anna verlangde naar een meisje. Maar ze bevalt van Arend, een heftig huilende reuzenbaby. Arend had nooit geboren mogen worden. Gevangen in de destructieve relatie met zijn moeder en uitgespuugd door de wereld gaat Arend zonder zelfmedelijden op zoek naar begrip en liefde. De uitweg die hij vindt, is omhoog. Vliegen als een vogel. Zweven als een engel.
Pietjan Dusee bewerkt op dit moment de roman tot een theatervoorstelling. Het uitzichtloze levensverhaal van Arend heeft -ook in de voorstelling- een lichte, surrealistische toon. Met de harde realiteit op de planken, en luchtacrobaten die er letterlijk boven dansen, als een schijnbaar onbereikbaar verlangen.
Intussen: Stefan Brijs
Terwijl de meeste ogen gericht zijn op ‘De Goeie, de Slechte, de Dove’, werken we achter de schermen hard aan ‘Arend’, een voorstelling die in september 2012 in productie zal gaan. Arend is gebaseerd op het gelijknamige boek van Stefan Brijs.
Stefan Brijs, is dat niet….?
Inderdaad. Stefan steekt op dit moment in menig krant de kop op en laat van zich horen op radio en tv. Hij heeft namelijk net een nieuw boek: Post voor mevrouw Bromley.
Greep uit de lovende recensies:
‘Post voor mevrouw Bromley is zonder twijfel dé Nederlandstalige roman van het afgelopen jaar. (…) Het is het indrukwekkendste oorlogsverhaal over 1914-1918 dat in de Vlaamse letteren tot nu toe werd geschreven (…) a great British epic over de oorlog maar dan in het Nederlands.’ (Frank Hellemans in Knack, 19/10/11)
‘Post voor mevrouw Bromley is een verrassend realistisch verhaal. Op het eerste gezicht bedrieglijk eenvoudig, toch rijk en meeslepend. Ontroerend vaak. 512 prachtige bladzijden.’ (Rik van Puymbroeck in De Morgen, 12/10/11)
‘Brijs voegt met zijn gelaagde, maar toegankelijke roman Post voor mevrouw Bromley een volkomen eigen, bijna epische vertelling toe over deze grauwe episode uit de toch al bloedige geschiedenis van de mensheid. (…). Post voor mevrouw Bromley komt op gang als een kalme beek, maar mondt uit in een breedstromend, huiveringwekkend verhaal over een tijd waarin oncultuur het won van cultuur.’ – Koen Eykhout - Dagblad de Limburger
‘Stefan Brijs weet met deze zorgvuldig, haast klassiek geschreven roman de lezer zonder uiterlijke franje de geschiedenis in te zuigen. De dramatiek van Poperinge en Ieper herleeft, evenals de eerste twee decennia van het 20e-eeuwse Londen. Ondertussen breekt hij wel een lans voor de literatuur en de verbeeldingskracht daarvan.’ – **** Lies Schut - De Telegraaf
‘Brijs weeft veel verhaallagen moeiteloos dooreen en dat levert een vlot lezende en spannende historische roman op over het grijze gebied tussen goed en kwaad, waarheid en leugen, schoonheid en verderf.’ – VPRO gids
‘Lees dit boek. Het is een juweeltje.’ - Leestafel.info
‘Brijs laat zien dat lezen tot leven wekken is, of, binnen het perspectief van de roman, in leven houden. Dit samenspel is van een ontroerende schoonheid, en via allerlei verwijzingen, een ode aan de literatuur bovendien. (…) Op de schouders van reuzen is de Vlaming er opnieuw in geslaagd een toegankelijk en aantrekkelijk boek te schrijven. Deze keer over loyaliteit, vriendschap en heldendaden. Mooi. Maar het echte avontuur openbaart zich in de hartveroverende gelaagdheid van deze roman.’ (Daniëlle Serdijn in De Volkskrant, 15/10/11)
……
De zalen in!
Jawel, onze nieuwe voorstelling De Goeie, de Slechte, de Dove speelt in theaterzalen.
Niet zo gek voor de meeste gezelschappen.
Maar wel voor Afslag Eindhoven.
We verwierven bekendheid met locatietheatervoorstellingen als FC Bocholt, De tweede hemel, De helaasheid der dingen en Bokkenvet.
We speelden op het voetbalveld, in verlaten fabriekshallen en in afgelegen schuren. We voelden bij deze voorstellingen een inhoudelijke noodzaak om ze op een bepaalde locatie te spelen. Bovendien konden we zo het publiek op een andere en meer toegankelijke manier bereiken. Genoeg voordelen dus.
Maar nu gaan we dus de zalen in. Voor De Goeie, de Slechte, de Dove is het niet noodzakelijk om op een locatie te spelen. Met deze tekst is juist de concentratie van de theaterzaal van belang. En met de technische mogelijkheden van de zaal worden de elementen van buiten zoals wind, licht, mist naar binnen gehaald. We benaderen ook de zaal als een locatie.
Twee walletjes
Wat we proberen is natuurlijk om van twee walletjes te snoepen. De uitdaging is om de positieve eigenschappen van een locatie te combineren met de uitgebreide mogelijkheden van het theater. Dat is leuk en spannend, vinden wij. En hopelijk denkt het publiek er hetzelfde over. Dat ons ‘locatiepubliek’ de weg vindt naar de zalen, en dat het ‘zalenpubliek’ openstaat voor die ‘nieuwkomer’.
Hoewel nieuw… beide regisseurs van Afslag Eindhoven maakte eerder zaaltheater. Helemaal groen zijn we dus niet. En we hebben er vertrouwen in. We moeten trouwens ook wel, want - dat weten we nu al – ook onze volgende productie, Arend, gaat in zalen spelen.
training
Wat kan Eva Schram (de moeder) toch ontroerend sterven.
De (repetitie)dag van gisteren bracht meer moois. In de ochtend kwam bewegingscoach Guilherme Miotto (van T.R.A.S.H.) voor het eerst werken met de acteurs. Hij gaf een stevige training; het zweet zat tot op de onderbroeken. Gui en regisseur Yvonne maakten een eerste opzet voor de volksdans die in het stuk voorkomt.
Gisteren kwam ook decorbouwer/technicus Simon met de sokkel voor in de fontein. En hij sprak de finesses door met vormgever Elian. Haar assistent Roos nam intussen de maat op voor het verpleegstersuniform van Sanne Berger.
Eindhovens feestje in een flyer
We willen iets bijzonders maken van onze flyer. Een soort kaartje, een beetje grauw, met vlammend rode band.
En bijzonder wordt het. Met dank aan onze samenwerkingspartners. De flyer is een soort Eindhovens feestje op zich: we gebruiken een foto van Mike Roelofs, het ontwerp is van onze vaste vrienden van Scherpontwerp en de flyer gaat gedrukt wordt door dé Eindhovense drukker: Lecturis.
fijne fontein
Het decor wordt groots. En is voor een deel opgebouwd in het Werkhuis in Eindhoven, waar we repeteren. Een houten speelvloer, een enorme fontein. Het toneelbeeld geeft het gevoel van een zwart-wit film. Heerlijk om in te repeteren, fijn om naar te kijken. En dan is het nog lang niet af. Bij dezen een paar kiekjes. (dank Elian en vooral ook dank aan de bouwers!).
Regisseur Yvonne van Beukering bij de oude fontein. Met water!
